W latach 70. odpady stały się głównym problemem globalnym. Ponieważ „środowisko” stało się głównym elementem międzynarodowego programu, wiele krajów rozwiniętych miało problemy z gospodarką odpadami niebezpiecznymi. Odpowiedzią na ten problem była Konwencja Bazylejska. Dotyczy ona odpadów niebezpiecznych, popiołu ze spalarni oraz odpadów z gospodarstw domowych. Dotyczy również recyklingu i odzysku.
Konwencja bazylejska była kompromisem. Pozwalała krajom na większą elastyczność w zakresie sposobu jej wdrażania. Mimo to, przepisy nadal w dużej mierze dotyczyły zglobalizowanego charakteru odpadów. Jednym z głównych problemów był globalny handel odpadami niebezpiecznymi. Wiele krajów eksportowało swoje odpady niebezpieczne do innych krajów. Luka w recyklingu mogła pozwolić, aby niektóre odpady były oznaczane jako recykling.
Globalny zakaz handlu
W latach 70. nie istniał globalny zakaz handlu odpadami niebezpiecznymi. Kraje rozwijające się były często miejscem przeznaczenia odpadów niebezpiecznych. Często brakowało w nich przepisów potrzebnych do prawidłowego pozbywania się odpadów.
Segregacja 